Is het gras altijd groener bij de (gemeente) Buren?

Is het gras altijd GROENER
bij de (gemeente) BUREN?

Hierbij wil ik als bezorgde ingezetene van de gemeente Buren maar ook vanuit mijn professie als tuinarchitect reageren op het nieuwsitem van de website en op de ontwikkelingen binnen de gemeente Buren.


Geachte College van B. en W. en de directie van SWB,

Ik ben in 1967 geboren op Vredelust in Lienden. Tot en met mijn pubertijd mocht niemand iets verkeerds zeggen over Lienden, de Betuwe en het rivierengebied. Trots als een pauw was ik toen nog. Mooie natuur, voldoende speelruimte. Vrijheid. Al met al een zorgeloos bestaan.

Maar in de loop van de tijd werd mijn trotse gevoel meer en meer aangetast. Kenmerkend hiervoor was de confronterende vraag die mijn toen nog zevenjarige dochter aan mij stelde tijdens een wandeling over Vredelust. ‘Papa, toen jij net zo oud was als mij, hoe zag het er hier toen uit?’ Mijn antwoord was kort: ‘Op een paar bomen en huizen na is alles veranderd.’ Alles is nieuw.

Maar goed. Het is nu eenmaal een voldongen feit. Oude boerderijen worden vervangen door nieuwbouwprojecten. Hoogstamboomgaarden worden gerooid om plaats te maken voor lage fruitbomen veelal ondersteund door betonnen palen en vanwege ruimtegebruik en hoge grondprijzen gaan we met bouwen de hoogte in met het gemeentehuis als voorbeeld. Onomkeerbaar.


Er zijn echter ook te veel items die het nostalgische aanzien van de gemeente Buren afbreuk hebben gedaan en wel degelijk te voorkomen waren geweest:


• De gracht van Vredelust met zijn kenmerkende vorm is vervangen door een ovaal gevormde waterpartij

• De meidoornhagen zijn ter bestrijding van perenvuur massaal omgezaagd en nagenoeg uit het landschap verdwenen.
Inmiddels weten we dat scheerheggen van meidoorn geen gevaar op leveren

• Knotwilgen met broedplekken voor uilen, eenden en andere vogels en dieren zijn opgeofferd voor eikenbomen

• Foutief onderhoud aan het gemeentelijk groen. Beseffende dat we sociaal denkend moeten zijn, maar enig toezicht met de nodige deskundigheid lijkt me evident

• Achterstallig onderhoud van monumentale bomen

• Speeltuinen (veldjes) opgeofferd voor parkeerplaatsen en/of hondentoiletten


Dit is een beperkte opsomming. Maar allemaal druppeltjes die de bekende emmer voller en voller maakt. Tot het moment dat je iets ziet gebeuren, dat de emmer ineens doet overlopen:

In november 2008 - dus niet eens in de jaren zeventig - zijn er op Vredelust te Lienden Rhododendron’s aangeplant. Op kleigrond nota bene!

Pure amateurisme. Rhododendron’s en kleigrond gaan eenvoudigweg niet samen. Het is niet voor niets dat er in de hele Betuwe geen Rhododendron’s te zien zijn. Op de plaatsen (bij voorbeeld de Veluwezoom) waar deze struiken wel waargenomen kunnen worden staan echter geen fruitbomen. Ten minste zolang de bedenker van de rhododendrons op Vredelust niet wordt ingeschakeld.

Inmiddels is mijn dochter zeventien, heb ik een zoon van drie en ben ik alweer jaren aan de gang als ontwerper van tuinen en landschappen onder de naam ‘De Groene Heren’ te Lienden. Veel geleerd en vele projecten naar tevredenheid afgeleverd door heel Nederland. Ondanks alles veel over de mooie Betuwe aan de klanten verteld. Een combinatie van gefrustreerde trots en commercie. Want praten over Flipje, kersen, dijken, uiterwaarden en de bloesem van de hoogstam fruitbomen scoort nog altijd.

Wat me daarnaast opvalt is dat de opdrachten voor het groen verstrekt door de gemeente Buren en de SWB, gegund worden aan bedrijven van buiten de gemeente Buren. Komt dit door de prijs of is dit het gevolg van onvoldoende know how binnen de gemeente?
Wellicht is het de fout van de in de gemeente Buren gevestigde bedrijven, die zich onvoldoende bij de gemeente aanbevelen. Het feit echter, dat ook ik voor adverteren in de gemeentegids wordt benaderd lijkt me dit tegen te spreken.

Ik zou het zeer waarderen indien u mij in de gelegenheid stelt om het een en ander nader toe te lichten. Want ik wil dat ook mijn kinderen in de toekomst nog trots kunnen zijn op hun gemeente Buren.

Met vriendelijke groeten,



Wander van Laar
De Groene Heren
« Terug
 
Design & realisatie: Van Suilichem Communicatie